THE PHURBA TIMES Headline Animator

CHANGE IS POSSIBLE

"No doubt, there are ways. What we just need is WILL. WILL for Change, WILL for Action. Then, Why in Dillema? Let's say YES to Life. :)Yes. - Phurba, the WASH Man

Monday, June 30, 2014

Hat's off to Shit President: Moti Krishna

Written by: Phurba Sange Moktan
He looks elderly by appearance, but the energy he posses is not less than that of youths. With age, he has crossed more than 5 decades, but he can overtake anyone on foot. At the time people refuse to talk about shit in the village, he became shit president and he is Mr. Moti Krishna Shrestha from Thampaldhap VDC, Sindhupalchowk. He feels pleasure to the chosen one.

About a year ago, VWASHCC has been formulated in the VDC with the facilitation of the local NGO, entitled, CDECF (GSF/UN-Habitat parter) and the campaign has been initiated in the VDC. Unlikely other local leaders, he found the issue “Open Defecation” as prime concern for the village development and key to make the village clean and healhy. “Nobody wanted to take the lead for the ODF Campaign in the village. Then, I realized if we really expect change then we should take lead. And I took the lead in Thampaldhap as Shit President to clean all the open defecation habits and mindsets of the locals.” He said. 

Monday, March 31, 2014

Success Tale - "No land, No problem for Toilet"

Written by: Phurba Sange Moktan
Ms. Balkumari Sundas, resident of Damai Tole, Ward-4, Thulopakhar Village Development Committee (VDC) of Sindhupalchowk District, Nepal has not got any problem to build toilet at her home, despite the lack of own land.

She has got triggered to defecate on latrine at her home after the formation of VDC Water, Sanitation and Hygiene Coordination Committee (VWASHCC) 9 months ago. However, the problem arose to her as she didn’t own any land nearby her home. Then, she got in dilemma. But with the constructive facilitation from VWASHCC/VDC chair in the village, her brother-in-low agreed to provide her family a piece of land to build toilet. “We used to defecate in open. To avoid shame, we used to hide on bushes. Sometimes people have seen us having defecation. Those moments were really shameful moments,” She further added, “Now we don’t need to feel that. Even environment has become clean and flies have reduced much.”

Saturday, November 23, 2013

चुनावमा भोट हालियो, अब "गु" लाई पनि चर्पिमा हाले कसो होला?

लेख: फुर्बा सांगे मोक्तान 

बिगत केही हप्तादेखी नेपालमा एक किसिमको उल्लास एबम उत्सबको माहोल सिर्जना भएको छ। कारण हामी सबैलाई थाहा छ, दोस्रो संबिधानसभाको चुनाव-२०७०।

एक नेपाली नागरिकको हैसियतले नियाल्दा यस चुनावको आफ्नै राजनैतिक, सामाजिक तथा आर्थिक महत्व मैले पाएको छु, देश को अग्रगामी निकासको लागि। त्यसैले, मैले पनि यस चुनावमा भोट हाले। आशा छ तपाईंहरुले पनि आफ्नो अमुल्य भोट दिनुभयो होला। हामी सबैले हाम्रो भोटबाट दिगो शान्ती एबम बिकासको पारीकल्पना गरेका छौ होला तर एकै छिन बिचार  गरौ त हजुरहरु, यदी अझै पनि प्रत्येक ३ मध्ये १ जना ब्यक्ती आधारभुत सरसफाइको पहुचबाट बन्चीत हुन बाध्य छन भने दिगो शान्ती र बिकास कसरी आउन सक्दछ?, जसको कारण ठुलो बिकासे परीयोजना वा सरकारी मोटो योजनाको कमी हुँदै होइन। म यो कुर प्रष्ट पार्न चाहन्छु। बरु साधारण तर महत्वपूर्ण आत्मज्ञानको कमी हो। नैतीकता, प्रतिस्ठा अनि स्वास्थ्यको महत्वलाई आम जनतामाझ उजागर गर्न नसकिएर हो।   प्रत्येक १ रुपैया लगानी गर्दा रु ९ बराबरको प्रतिफल प्राप्त गर्न सकिन्छ भन्ने ज्ञानको कमिको कारणले गर्दा हो।

[FOR MORE...]

Tuesday, October 29, 2013

हिजो त राती के देखे सपना...

लेख: फुर्बा साङ्गे मोक्तान

"हिजो त राती के देखे सपना, मै मरी गएको......."
 

उल्लेखित हरफ नेपालका लेखकिय क्षेत्रका प्रख्यत हस्ती राष्ट्रकवि माधव प्रसाद घिमिरे ज्युबाट लिखित हृदयस्पर्सी गीतको टुक्रा हो। मैले पनि हिजो राती सपना देखे तर म सपनामा मरेको थियिन। बरु खुशीले गद्गद हुँदै पो थिए। सोध्नुहोला किन?

हिजो राती सपनामा मैले नेपालका प्रख्यात राजनैतिक पार्टिहरुले नेपाललाई खुल्ला दिशा मुक्त बनाउन पूर्व मेची देखी पश्चिम महाकालीसम्म बाटइभरी पोस्टर टालेका थिए (अहिलेको चुनाबी अभियान जस्तै गरेर)। नेपाललाई बिकास गर्ने पहिले आधार स्तम्भ मानिएको सरसफाइमा पहुच साच्चै आवश्यक रहेको कुरा ति सबै राजनैतीक दलहरुले महसुस गरेर ब्यानर, तुल र पर्चा पनि ठाउँ नै पिच्छे बाड्दै थिए। माइकिङ पनि "सभ्य नेपाल निर्माण गरौ, खुल्ल दिशा बन्द गरौ" भन्दै अघी बढीरहेको थियो। अनी म दंग पर्दै नियाल्दै थिए त्यो द्रिश्य बिहानको अलार्म घडीले मेरो निन्द्रा अकस्मात् भंग गरिदियो। बजिया अलार्म भन्दै उठे। कती मिठो सपना देखिरहेथे, बिउँझीनुपर्यो। कती मिठो नेपालको कल्पना थियो, तोडीनुपर्यो। 


[FOR MORE...]

Saturday, July 27, 2013

खान पुग्ने, दिन पुग्ने नेपालको लागि (पुस्तक समिक्षा)


लेखक : फुर्बा सांगे मोक्तान 

(पुस्तक समिक्षा)
बितेका केही समयमा मैले केही महत्वपूर्ण पुस्तकहरु पढ्ने मौका पाए, जसमा मैले नेपालको बिकास कसरी सम्भव भन्ने सम्भावना भएका पुस्तकहरु पर्दछन। ती सबै पुस्तकहरु -आफ्ना  ठाउँमा उत्क्रिष्ठ पुस्तकहरु थिए भन्नेमा कुनै कसर छैन। तैपनी जब यो पाठकले भर्खरै रबिन्द्र मिश्र सर द्वारा लिखित "खान पुगोस, दिन पुगोस" पढ्यो, यो सानो आलेख (समिक्षा) नकोरी बस्न सकेन। पुस्तकहरुको ठेलिमा मेरो मन मस्तिष्कलाई हल्लाउन सफल बिशेष पुस्तकहरुको लिस्टमा यो किताब पनि पर्न सफल भएको छ।